Μικράκι μου...

Μικράκι μου, σαν σκια, στην κλήνη της ιδέας μου

Χαμογελάς ερωτευμένη, κλείνεις τα μάτια κι αναπνέεις βαθιά

Απολαμβάνεις την στιγμή και ονειρεύεσαι

Χρωμάτισαν την σκέψη σου οι καρποί των ποτισμένων μας ζωών.

Λουλούδι μου, στέκεσαι, υπάρχεις και με δάκρυα στα μάτια ανατέλεις

Αναστενάζουν τα σωθικά, κραυγή για ανάσα, καθώς τα έπνιξε

Ο πόθος, ασυγκράτητος

για τους χυμούς της συντροφιάς σου.

...σαν μια επιθυμία αλλαγής

Δεν με ενδιαφερει καν, είμαι σε μουδιασμένη κατάσταση

σε λίγο θα αλλάξω παράσταση και όλα θα φαίνονται αλλιώς

μα για την ώρα σκέφτομαι πώς τη στιγμή αυτή δεν με ενδιαφέρει

τίποτα καινούριο να δημιουργήσω αλλά να συντηρήσω το

ήδη υπάρχον

θέματα στην οικογένεια που δεν μου κάθονται καλά στη θέα

μα δεν το παρατάω, αντίληψη ικανότητας αναγνώρισης και εκτίμηση

ακόμα και ολα τα υπόλοιπα μου φαίνονται απλώς τρόποι ευχαρίστησης

εν ονόματι Ζωή, εδώ όμως σαν να υπάρχει το συναίσθημα επιθυμίας

αλλαγής.

Πραγματικότητα

Είμαι εξω από την πραγματικότητα και βγάζω θεωρίες

Το μέρος που βρίσκομαι είναι ωραίο, βολικό, ζεστό

και φιλόδοξα άνετο και τρυφερό για το είναι μου.

Μετά από μέρες, αρκετές μπορώ να πω, ίσως και μήνες

είμαι πλέον μέσα στην πραγματικότητα και βλέπω

πως οι θεωρίες μοιάζουν ανιαρές, λαικιστί μαλακίες.

Ψάχνεις πάλι να βρεις νόημα, να βρεις τι θες

Ουσιαστικά αυτό που ψάχνεις είναι διέξοδο προς τα

όνειρα σου, μέσα από τις δεκάδες δυστυχώς ανασφάλειες σου

αγόρι μου...πως νιώθεις που το τοίχος δεν πέφτει μοναχό του

πια; Και τι θα έλεγες να αντρωνόσουν τη σωστή στιγμή

για μια φορά; Εγώ θα έλεγα πως ο πειραματισμός

παραμένει πειραματισμός, και ακόμα και μετέπειτα

ο εαυτός σου παραμένει εαυτός, και η δυνατότητα

ανάλυσης δεν χάνεται, οπότε ζήσε και δείξε στο ποτάμι

της ζωής, ορμητικό σαν έρχεται, πως βράχος θα σταθείς

περιοπής.

Taker Of Breath

A pair of raging eyes, born by the womb of darkness
Sensing through my mental screen,slices of the supplicating wind
It lives in a constant state of tension, driven by its instinct
Without a theory for life, nor values to have it harnessed
From where it stands, it has a view its billeting branch
As a serene existence it just watches and it waits
The victim enters in the realm, within the grasp of fate
Steadily, it reaches out for the deadly strike to launch
A howl!
and now silence..
as it returns to the spot of death
so it can watch and wait once more..deadly altogether,
in speed of light, and noise of a muddy, fallen feather
and ready for the oncoming, take of breath
the owl.

Τρίτη 24/8/10

Nευρίασα
Είδα να μπαίνουν πράγματα που δεν τα θέλω στη ζωή μου
Καιρός ήταν να πάρω την απόφαση
Και πλέον η ζωή μου θα κυλήσει πάνω στα δικά μου θέλω
Θα απορρίπτω ό,τι δεν μ'αρέσει και δεν θεωρώ υγιές
Καθώς δεν θα αφήσω κανέναν να σαπίσει τον καινούριο αυτό κήπο
που ξεκίναω από ΤΩΡΑ να φτιάχνω, πρώτα για μένα
για την προσωπική μου αληθινή ευτυχία
και μετά για τα άτομα που θεωρώ ότι αξίζουν να τον απολαύσουν
και να βοηθήσουν και αυτά να ομορφύνει ακόμα πιο πολύ.

Και άσε τους άλλους να ζουν μες τα σκατά
και θύματα να γίνονται άθλιων παιχνιδιών από
προβληματικούς δημιουργούς
που έχουν την όψη καλωνών και θεοτήτων.

Οι μέρες από τώρα αλλάζουν.

Μισό Βλέμμα

Μισό βλέμμα και μια ιστορία γεννιέται
Αυτή είναι η περίφημη -η τέχνη του μυαλού.

Η θλίψη της μου σήμανε
οδυρμό ανάγκης για αλλαγή
κι αυτό μέσα απ'τα μάτια.
Γελοιέσαι σαν υποκρίνεσαι
καθώς κι η όραση τυφλού
καταλαβαίνει.

Στην κίνηση αδιαφορία
κραυγή για αισθήματα θερμά
κι αυτό μέσα απ'το σώμα.
Θέλεις στο κρύο πέταγμα
και στα ζεστά ξανά
να σε σπιτώσουν.

Συνάμα κίνηση βαθιά
αγκάλη -απρόσμενα οικεία εφάνει
κι αυτό μέσα απ'το νου μου.
Αλλάζουνε καιροί και πάνε
κι εγώ κοιτώ μια
μοίρα,τη δική μου.

Πράττω ορθά μα είναι οι μέρες
που κι οι Λατρείες θα σκαρώσουνε κρυφά
μέσω συνωμοσίας σκοτεινής
και θα υφαίνουν σε κέντημα ματωμένο
προσκλήσεις προς εσένα
της παράστασης
αιθέρων.

Man's World

''We have absolutely no idea what the world would be like if men really used their
intelligence and imagination instead of wasting it. Inventing pressure cookers that
cook faster, wall-to-wall carpeting that is more stain-resistant, detergents that wash
whiter and lipsticks that are more water-resistant is a waste of time. Instead of
producing children who will in turn produce children, thus pushing the enjoyment of
life, still further out of their own reach, they should try living themselves. Instead of
probing the depth of woman's 'mysterious' psyche - 'mysterious' Only because there
is nothing behind it - they, should study their own psyche. perhaps even that of
creatures possibly inhabiting other planets, and think of new ways and means of
establishing contact with them. Instead of inventing ever more deadly weapons to
fight wars destined only to defend private property, i.e., women's, they should be
developing ever more efficient methods of space travel - travel which would tell us
more about worlds we never dreamt of.'' ~ E.V.

Αποφθέγματα

Ξέχνα τον τρόπο, το ''πώς''. Κάν'το όπως θες, κάν'το όπως σου βγει, κάν'το όπως σου αρέσει, κάν'το όπως σου πάει, μόνο κάν'το...είναι το καθήκον σου, η αποστολή σου, στρατιώτη. ΠΡΕΠΕΙ να γίνει από εσένα, χωρίς να το σκέφτεσαι.


In the bath, my body's clean, but mind's soooo dirty......



Identify what’s important to you and start handling it!


Μια κάβα μπύρες και πιες στην υγειά των πάντων. Και των καλών και των άσχημων. Γιατί τα άσχημα είναι αυτά που δίνουν χρώμα και κάνουν κάτι να ξεχωρίζει, και τα καλά είναι αυτά που σε κάνουν να συνεχίζεις να δίνεις χρώμα στη ζωή σου. Ban zai!!


Μόνος είναι καλά. Μαζί είναι καλύτερα.
Για την στιγμή και μόνο, αλλιώς δεν κάνει διαφορά..


Kόψε ταχύτητα για να σκεφτείς για σένα. (Slow down to think for yourself)


"Oh Love, I love you! My girl lets me fuck her so hard, without resisting, and she blames it on thee! You also do not exist in a material form, so I do not owe you a thing! Oh, ain't it a paradise for lovers?


"There is nothing but fear reflected in your sword. When you dodge, you're afraid of getting killed. When you attack, you're afraid of killing someone. Even when you try to protect someone, you're afraid of letting them die. Yes, your sword speaks to me only of absurd fear. What's necessary in a fight isn't fear. Nothing can be born of that. When you dodge, "I won't let them cut me." If you protect someone, "I won't let them die." If you attack, "I will kill them." Well, can't you see the resolve to kill you in my sword? "

"Αν οι γυναίκες ήταν άγγελοι και εύθραυστες σαν πεταλούδες, όταν τις γαμούσες απο πίσω θα έσπαγαν."

Πάτα Φρένο

''Φρένο....
Πάτα φρένο, και χαλαρά....
Ήηηηηρεμα, δε θα βιάζεσαι...είδες τι καλά;.''

Διάλεξα τη ζωή στο φρένο,
για να αισθάνομαι καλύτερα το γκάζι...
Είχατε δίκαιο κύριε Γιώργο,
το φρένο πάλι, και το αργά με ησυχάζει...
φρένο, πιο βαθιά, και το μυαλό με εικόνες
τις στροφές σου χάρισε σε κάθε στιγμής τα δώρα..

''Χαλαρά....
τι έχω;
αυτό....ωραία...
τι μου δίνει;
αυτό....
άρα εκείνο....
ωραία...συνεχίζουμε....χαλαρά....
ήρεμα....''

Έλα, ας το εξηγήσουμε λιγάκι, να το δούμε...
φρένο....και το έχεις...


Σάθρωσαν οι ράγες σου,
προτού την πρώτη σου βοή αφουγκραστούμε..
Της σκέψης μου τραίνο
πάτα φρένο.....

Στο Μυαλό και Στο Σώμα

Αυτη τη στιγμη μιλάω στο μυαλό σου και στο σώμα
Αυτό είναι το θέμα μπορώ να μιλάω στο μυαλό σου για δέκατα της ώρας
Ώρες για ώρες...μέρες για μέρες...
Μέχρι ο χρόνος να χάσει την αξία του για μας, να αφεθούμε
Το άτακτο και ανήσυχο μυαλό μου κρατάει άπειρα θέματα
Εμπειρίες 17 ετών,
κάθε δευτερόλεπτο και μια εμπειρία
Να ζεις τη στιγμή
Μπορώ να δημιουργήσω γύρω μας μια φυσαλίδα άρρηκτη και ασφαλής
Πόσες όμως ψευδαισθήσεις θέλεις να έχεις πλάι σου μέχρι να αφεθείς;
Πρόσφατα ανακάλυψα μια ομοιότητα που μοιραζόμαστε
εγώ κι εσύ... πέρα απο το μυαλό μου, μιλάει και το σώμα
Και αυτό στη δική του γλώσσα, λέει τις δικές του ιστορίες
τις δικές του απορίες, τα δικά του συναισθήματα
όλα μεγαλύτερης σημασίας από όσα το μυαλό μας μπορεί να επινοήσει
σώμα με σώμα πάντα υπάρχει μόνο η αλήθεια
Μέχρι πότε θα περίμενεις για να βιώσεις τι θα πει πραγματικά
να κάνεις έρωτα;
Πόσες ακόμα ψευδαισθήσεις μέχρι να αφεθείς και να το νίωσεις
Τι λές;

Μα ...

Λέει της αρέσει, μα δεν ακούω
Υποταγμένος στα δεσμά του φόβου, παρακμάζω
Λέει το ζητάει, μα δεν αλλάζω
Το Θέλω το δικό μου αμαυρώνω, και δεν ζώ.
Γελάει θερμά, νομίζω με μένα
στου φθόνου τη φλόγα, ρίχνω λάδι για καύση
Λέω μου αρέσει, τη θέλω για μένα
Μα.. υπάρχει το 'μα', που με καλεί στο ψέμα.

Του Αλέξανδρου Το Κληρονομημένο Άγχος

Νιώθω πως μισώ τον εαυτό μου, αλλά χωρίς λόγο Είναι ωραία η αίσθηση, έχει να απασχολείται με κάτι το μυαλό Φαντάζεσαι να μην είχε για τίποτα να ανυσηχήσει; Φοβάμαι πως θα έπεφτα, θα χανόμουν σε ένα χάος Μέχρι να καταλάβω ότι και πάλι ήταν μόνο η φαντασία μου Και ένα τρέμουλο να με διαπεράσει, γνώριμου συναισθήματος Αυτό φαίνεται πως φοβάμαι, το τρέμουλο της αλλαγής

''Τόσες σκέψεις ρισκάρισα στο παρόν, στο πρόβλημα μου χίλια μπαλώματα
για χίλιες σαθρές τρύπες, και τελικά να το ξεπεράσω; τόσο εύκολα;
Τόσος κόπος, τόσο άγχος, για κάτι τόσο έυκολο;
Όχι δεν το δέχομαι, θα συνεχίσεις όπως είσαι, να αγχώνεσαι, παράλογα να σκέφτεσαι,
να φαντάζεσαι σενάρια, μάταια να ξοδεύεσαι...
Έτσι, θα έχεις κι ενα λόγο για να ζεις, θα ζεις για να σκέφτεσαι, να ανυσηχείς
εξάλλου είναι και κάτι που πλέον έχεις μάθει και το κάνεις καλά,
γιατί να αλλάξεις τώρα;
-Είμαι του Αλέξανδρου το κληρονομημένο άγχος.''

Δεν ξέρω

Ας δούμε πως θα βγει αυτό που θα γράψω
Στο ήχο του λευκού γιασεμιού της..
Κάποιο δεύτερο νοήμα, κρυμμένο στη ξενική σπηλιά
Δεν με νοιάζει όμως.. δεν πρέπει
Αυτό που ψάχνω εγώ βρίσκεται ήδη μέσα
Αυτό που κατάλαβα είναι ότι αισθάνομαι σαν να
ξαναγυρίζω πίσω, σαν να φτάνω πάλι στην αρχή
Και συλλογίζομαι, ποιο το νόημα εξ'αρχής..
Αν κάτι υπάρχει γιατί δεν εμφανίζεται απ'εύθείας,
γιατί επιδιώκει να μας ελκύσει και να μας κάνει να το
αναζητήσουμε εμείς, ποιο το νόημα στη δυσκολία;
Υποθέτω ότι διαφορετικά δεν θα είχε την ίδια αξία..
όλοι μας θα βρίσκαμε γρήγορα αυτό που θέλαμε
από νωρίς, και μετά θα βαριόμασταν, άδικη ζωή θα λέγαμε..
Σάμπως όμως, το ίδιο δεν ακούμε και τώρα; Παντού, τριγύρω
από στόματα που πιστεύουν αληθινά ότι έχουν βιώσει την
ίδια την στεναχώρια, δυσκολίες.
Ξεχνιέμαι...ξεχνάω συνέχεια, μπερδεμένη η σκέψη
πράγματα μου φέρνουν ζάλη
ποιο το νόημα..αύριο πάλι δε θα θυμάμε..
Μάλλον... φτάνει με τη σκέψη,
μάλλον κάπου εδώ καταλαβαίνεις ότι ήρθε καιρός για
δημιουργία... δεν ξέρω ανυσηχώ για μένα..
εγωιστικό;τι λες.. πως μπορείς να επιθυμείς να νοιάζεται
για σένα καποιος ο οποίος τον ίδιο του τον εαυτό πετάει...
Δεν ξέρω..δεν ξέρω ακόμα πολλά πράγματα...
Δεν ξέρω καν πόσα από αυτά θα προλάβω να μάθω...
Αυτό που ξέρω.. από εδώ και στο εξής... είναι ότι δεν
πρόκειται να πω ποτε μου ψέμματα, περί αυτού...
Ποιό το νόημα...;

Καθρέφτες Των Ψευδαισθήσεων

Πως διάολο βγάζω τον εαυτό μου εκεί έξω
Πως διάολο εκφράζω αυτό που νιώθω χωρίς η δικαιολογία να
προσπαθεί να με εμποδίσει.
Θέλω να μπορώ να είμαι ειλικρινής
Παντελώς, να σκέφτομαι απ'εξω, να μαθαίνεις νέα
απο μένα, και όχι από τον εαυτό μου.
Θέλω να ξέρω τι θέλω και να το κυνηγήσω
νιώθω τα χέρια μου να μουδιάζουν, αισθάνομαι ανίκανος
φοβάμαι...θέλω να μου πεις τι θέλω
αλλά αυτό το βρίσκω μόνος μου σωστά;
Φαίνεται πως πάλι σήμερα
έλαχε να χω όρεξη για λίγες κουβέντες αλήθειας
γιατί σήμερα δεν νιώθω και τόσο άνετος μέσα μου.
σήμερα σκιάζομαι πράγματα που δεν καταλαβαίνω
και μπροστά μου άμα τα έφερνες θα τα νικούσα
είναι που στο σκοτάδι κρύβονται, στις άκρες του μυαλού μου
και όπως το αιώνιο άγνωστο, υποκρίνονται τον Θεό.
Θέλω να ξέρω τι θέλω και να το κυνηγήσω
ευχάριστο ή δυσάρεστο, να είναι η αλήθεια
ποιός σου την λέει αυτή; η καρδιά σου;
προσπαθώ να την νιώσω όσο μπορώ αλλά κι αυτή πονάει
και δεν αντέχει και πολλά. Εγώ φταίω για αυτό.
Θέλω να κάνω τα πάντα σωστά, θέλω να διορθώσω τα σπασμένα
θέλω σε γυαλια να σπάσω το ραγισμένο καθρέφτη
που μου παραμορφώνει το είδωλο, που κρύβει την ψυχή μου.
Μα τώρα θα γράψω πως νιώθω ήδη καλύτερα, και πως
φαίνεται η αλήθεια είναι αυτή που θριμματίζει τους
κάθρεπτες του μυαλού,
αυτούς των ψευδαισθήσεων.

Περι Του Λόγου

Ερωτήθηκα περι του λόγου αναζήτησης συντρόφου
Ριμαδιασμένο φθινόπωρο, τι να ψάχνει σε μια Άνοιξη
Άνθρωποι ερωτεύονται στο όνομα της ανταπόκρισης
Πιστοί σε προφητείες που θα αυτοεκπληρωθούν
Μα αν δεν υπήρχε ο νους, ανυπαρξία της κρίσης
Αέναη αποστολή η έπαρση φωτός στις ερυθρές σταγόνες.

Ερωτήθηκα περι του λόγου αναζήτησης συντρόφου
Ισκιος αδύναμος απλώς στα ποδια μιας αβύσσου.
Ρωτώμαι ο ίδιος περι του λόγου αφύπνισης του πόθου
Αστραφτερών ερώτων εποχή να γένναγες τον βίο μου
Νύχτες με λάμψεις κέρινες στον ήχο τρειών ακόρδων
Η ερωτοτροπία μας θυσία στης παρουσίας την αίγλη.

τριάντα δεύτερα

Αναπνέεις
Βλέπεις
Αφουγκράζεσαι
δώσε μου τριάντα απο τα δεύτερα σου..

Δε θέλω να σχηματίσεις κάποια εικόνα
να φανταστείς εμένα σαν τον ένα
και μοναδικό -αδιαφορώ.
Επιθυμώ απλώς ένα κομμάτι της καρδιάς μου
να ζωντανέψω
να έρθει να καθίσει πλάι σου
όσο εσύ πορεύεσαι...

είκοσι ακόμα δεύτερα......

Ο θίασος κάνει την είσοδο
Κυλούν στα μαύρα
Η ακριβής περιγραφή της ζωής σου
λόγω της συνύπαρξης.
Παρακολούθησε μαζί μου τη σκηνή σου
εσώ των ματιών του Παντογνώστη.

δεκαπέντε.......

Βουβές κραυγές απο ανίκανα κορμιά
Λίγες σταγόνες των αισθήσεων μοναχά σαν τα χαρίσεις
Πύλες μιλούνια να διανύσεις
Να γεννήσεις
Νεωγνές στιγμές γεμάτες ένταση ηδονική
και φτερουγίσματα.

Ακόμη πέντε.......

Καιρός να επιστρέψω στο παγερό κελί μου
Το σαρκικό ομοίωμα του εαυτού μου αναμένει

τρεία........

Το κομμάτι μου δίπλα σου ξανάγινε χτύπος και του λείπεις

δύο.....

μη κλάψεις, τις στιγμές δεν θα μπορέσουνε ποτέ να μας τις πάρουν

ένα...

που υπάρχεις σε ευχαριστώ, ήταν αρκετό για μένα

Αντίο.

Στο Ξύπνημα

Γιατι μόλις ενόμισα πως οσμίστηκα το αρωμα σου;
Η μήπως ήταν απλώς κάποια ρινοραγία;
Την εντύπωση έχω πάντα και στα δύο
πως διαισθάνθηκα μια παρουσία
-τη δική σου.

Ντο ρε μι φα

Πως έλαχε να χω όρεξη για μερικές λέξεις αλήθειας
Όχι λέξεις ομορφιάς, ούτε εκφραση κάποιας επιφάνειας
απλώς ειλικρίνεια της στιγμής.
Να νιώθω τον νόθο χτύπο μέσα μου
Τον χτύπο του σύμπαντος κλεισμένο σε
έναν οίστρο, μια συμφωνία
Καλεσμένα απρόσκλητα ζητήματα και
βροχή μηχανικών στο ερυθρό του.
Εγώ κι εσύ, μη ψάχνεις σχέση δε θα βρεις καμια
Κι όμως κατάφερες να μπεις σε μένα
Κι εγώ σε σένα
Σε ξέρω υπαρξη αφελή,
Και θα σε αγγίξω αν με πιστέψεις
Κι αν με πιστέψεις θα νιώσεις το ίδιο το άγγιγμα σου
Αφου εσύ ειμαι εγώ
αλλά δεν είμαι.
Είναι μην πέσεις σε ημέρα
που η βροχή έχει βγει να περπατήσει.

Πίνακας ''Ζωή'' ΙΙ

Στην κατανόηση της μάσκας που σου φόρεσαν
ψάχνω να καταστρέψω το κράτημα του
Στέκεσαι αντίκρυ στην προσφορά μιας κατεύθυνσης
που την καρδιά σου αν ρωτούσες, έχει ανάγκη
Βρήκα το αόρατο παράθυρο προς τον ωκεανού σου τη γαλήνη
μέσα στο χάος της ψυχής σου, θα γεννηθώ ξανα
η χαμένη οντότητα που σε γεμίζει πλέον
ολοκληρωτικά..

Πίνακας ''Ζωή'' Ι

Αντίκροισμα αναπνοής
εσώ του τεχνητού κελύφους
επικροτούμενη μπογιά έχει
σκεπάσει το χρυσό
επιβολή του υποσχόμενου πινέλου
πάνω στον πίνακα 'Ζωή'

- έτρεξες ανήσυχη

τον επιστήθιο βομβαρδισμό να διώξεις
διεκδίκηση μιας θέσης στον ξενικό καμβά..