Σάββατο, 6 Αυγούστου 2011

Μικράκι μου...


Μικράκι μου, σαν σκια, στην κλήνη της ιδέας μου

Χαμογελάς ερωτευμένη, κλείνεις τα μάτια κι αναπνέεις βαθιά

Απολαμβάνεις την στιγμή και ονειρεύεσαι

Χρωμάτισαν την σκέψη σου οι καρποί των ποτισμένων μας ζωών.



Λουλούδι μου, στέκεσαι, υπάρχεις και με δάκρυα στα μάτια ανατέλεις

Αναστενάζουν τα σωθικά, κραυγή για ανάσα, καθώς τα έπνιξε

Ο πόθος, ασυγκράτητος

για τους χυμούς της συντροφιάς σου.


Κυριακή, 13 Μαρτίου 2011

...σαν μια επιθυμία αλλαγής


Δεν με ενδιαφερει καν, είμαι σε μουδιασμένη κατάσταση

σε λίγο θα αλλάξω παράσταση και όλα θα φαίνονται αλλιώς

μα για την ώρα σκέφτομαι πώς τη στιγμή αυτή δεν με ενδιαφέρει

τίποτα καινούριο να δημιουργήσω αλλά να συντηρήσω το
ήδη υπάρχον

θέματα στην οικογένεια που δεν μου κάθονται καλά στη θέα

μα δεν το παρατάω, αντίληψη ικανότητας αναγνώρισης και εκτίμηση

ακόμα και ολα τα υπόλοιπα μου φαίνονται απλώς τρόποι ευχαρίστησης

εν ονόματι Ζωή, εδώ όμως σαν να υπάρχει το συναίσθημα επιθυμίας
αλλαγής.

Παρασκευή, 11 Φεβρουαρίου 2011

Πραγματικότητα


Είμαι εξω από την πραγματικότητα και βγάζω θεωρίες

Το μέρος που βρίσκομαι είναι ωραίο, βολικό, ζεστό

και φιλόδοξα άνετο και τρυφερό για το είναι μου.

Μετά από μέρες, αρκετές μπορώ να πω, ίσως και μήνες

είμαι πλέον μέσα στην πραγματικότητα και βλέπω

πως οι θεωρίες μοιάζουν ανιαρές, λαικιστί μαλακίες.

Ψάχνεις πάλι να βρεις νόημα, να βρεις τι θες

Ουσιαστικά αυτό που ψάχνεις είναι διέξοδο προς τα

όνειρα σου, μέσα από τις δεκάδες δυστυχώς ανασφάλειες σου

αγόρι μου...πως νιώθεις που το τοίχος δεν πέφτει μοναχό του

πια; Και τι θα έλεγες να αντρωνόσουν τη σωστή στιγμή

για μια φορά; Εγώ θα έλεγα πως ο πειραματισμός

παραμένει πειραματισμός, και ακόμα και μετέπειτα

ο εαυτός σου παραμένει εαυτός, και η δυνατότητα

ανάλυσης δεν χάνεται, οπότε ζήσε και δείξε στο ποτάμι

της ζωής, ορμητικό σαν έρχεται, πως βράχος θα σταθείς

περιοπής.

Κυριακή, 12 Σεπτεμβρίου 2010

Taker Of Breath




A pair of raging eyes, born by the womb of darkness
Sensing through my mental screen,slices of the supplicating wind
It lives in a constant state of tension, driven by its instinct
Without a theory for life, nor values to have it harnessed
From where it stands, it has a view its billeting branch
As a serene existence it just watches and it waits
The victim enters in the realm, within the grasp of fate
Steadily, it reaches out for the deadly strike to launch
A howl!
and now silence..
as it returns to the spot of death
so it can watch and wait once more..deadly altogether,
in speed of light, and noise of a muddy, fallen feather
and ready for the oncoming, take of breath
the owl.

Τρίτη, 24 Αυγούστου 2010

Τρίτη 24/8/10

Nευρίασα
Είδα να μπαίνουν πράγματα που δεν τα θέλω στη ζωή μου
Καιρός ήταν να πάρω την απόφαση
Και πλέον η ζωή μου θα κυλήσει πάνω στα δικά μου θέλω
Θα απορρίπτω ό,τι δεν μ'αρέσει και δεν θεωρώ υγιές
Καθώς δεν θα αφήσω κανέναν να σαπίσει τον καινούριο αυτό κήπο
που ξεκίναω από ΤΩΡΑ να φτιάχνω, πρώτα για μένα
για την προσωπική μου αληθινή ευτυχία
και μετά για τα άτομα που θεωρώ ότι αξίζουν να τον απολαύσουν
και να βοηθήσουν και αυτά να ομορφύνει ακόμα πιο πολύ.

Και άσε τους άλλους να ζουν μες τα σκατά
και θύματα να γίνονται άθλιων παιχνιδιών από
προβληματικούς δημιουργούς
που έχουν την όψη καλωνών και θεοτήτων.

Οι μέρες από τώρα αλλάζουν.

Δευτέρα, 23 Αυγούστου 2010

Μισό Βλέμμα


Μισό βλέμμα και μια ιστορία γεννιέται
Αυτή είναι η περίφημη -η τέχνη του μυαλού.

Η θλίψη της μου σήμανε
οδυρμό ανάγκης για αλλαγή
κι αυτό μέσα απ'τα μάτια.
Γελοιέσαι σαν υποκρίνεσαι
καθώς κι η όραση τυφλού
καταλαβαίνει.

Στην κίνηση αδιαφορία
κραυγή για αισθήματα θερμά
κι αυτό μέσα απ'το σώμα.
Θέλεις στο κρύο πέταγμα
και στα ζεστά ξανά
να σε σπιτώσουν.

Συνάμα κίνηση βαθιά
αγκάλη -απρόσμενα οικεία εφάνει
κι αυτό μέσα απ'το νου μου.
Αλλάζουνε καιροί και πάνε
κι εγώ κοιτώ μια
μοίρα,τη δική μου.

Πράττω ορθά μα είναι οι μέρες
που κι οι Λατρείες θα σκαρώσουνε κρυφά
μέσω συνωμοσίας σκοτεινής
και θα υφαίνουν σε κέντημα ματωμένο
προσκλήσεις προς εσένα
της παράστασης
αιθέρων.

Πέμπτη, 17 Ιουνίου 2010

Man's World

''We have absolutely no idea what the world would be like if men really used their
intelligence and imagination instead of wasting it. Inventing pressure cookers that
cook faster, wall-to-wall carpeting that is more stain-resistant, detergents that wash
whiter and lipsticks that are more water-resistant is a waste of time. Instead of
producing children who will in turn produce children, thus pushing the enjoyment of
life, still further out of their own reach, they should try living themselves. Instead of
probing the depth of woman's 'mysterious' psyche - 'mysterious' Only because there
is nothing behind it - they, should study their own psyche. perhaps even that of
creatures possibly inhabiting other planets, and think of new ways and means of
establishing contact with them. Instead of inventing ever more deadly weapons to
fight wars destined only to defend private property, i.e., women's, they should be
developing ever more efficient methods of space travel - travel which would tell us
more about worlds we never dreamt of.'' ~ E.V.